עם פרוטזה בחוף הים On the Beach with protheses

Kareem Avatarכארים עומר מחמד נופאל, בן 15, כותב מבית חאנון. כארים, בן 15, הוא תלמיד כיתה ט’ מבית חאנון, בצפון רצועת עזה. בית משפחתו של כארים בשכונת אבראג’ אל עוודה, היה בקו האש ולכן עם תחילת ההפגזות עברה המשפחה לבית באיזור בטוח יותר בשכונה. ב-21 ביולי 2014, ביום שני, נאלצו כארים, יחד עם שתי אחיותיו ואביהם, לחזור לבית המשפחה כדי להביא מזון. בעת שהייתם בבית נפל הטיל הראשון. כשברחו וניסו לצאת מהבית נפל הטיל השני שרסיסיו פצעו את כארים. כארים פונה באמבולנס לבית החולים שיפאא, שם קטעו הרופאים את כף רגלו השמאלית. לתיאור המלא בעברית > english > العربية >

מזג האוויר בימים אלה חם במיוחד, הטמפרטורה בבית חאנון מגיעה עד 39 מעלות והלחות עומדת על 80%. אנחנו מסתגרים בבית עד שקיעת השמש מרוב שחם בחוץ. בבית גם חם, אין לנו מזגן, מנסים להסתדר עם המאוורר. אבל גם המאוורר לא תמיד פועל בגלל הפסקות החשמל הרבות. יש לנו חשמל במשך 8 שעות, בדרך כלל רצופות,  ואז 12 שעות אין. לפעמים החשמל מגיע ביום ולפעמים בלילה, אפשר לדעת.

גם ב-8 השעות שיש בהן חשמל, לפעמים יש הרבה הפסקות. היום בבוקר לדוגמה הייתה הפסקת חשמל ולפני זמן קצר חזר ואז עוד פעם הייתה הפסקה אבל כרגע יש. במזג אוויר הזה מאוד קשה עם כל ההפסקות.

אני מנסה להעסיק את עצמי וכשיש הפסקת חשמל בשעות הערב אני הולך לשחק בקלפים עם החברים, וכשזה קורה  לנו בבוקר אני הולך לישון או יושב לי מתחת לבית בשכונה ומשחק עם חברים.

נשאר מעט מחופשת הקיץ. את החופשה אני אוהב לבלות עם חברים שלי, יש הרבה מקומות בילוי, כמו מסעדות, גן חיות וכו’ אבל אני הכי אוהב ללכת לים. אני הולך הרבה לים עם חברים שלי. הוא לא כל כך רחוק, ברגל זה לוקח בערך שעה להגיע, אבל במכונית זה רבע שעה. אני מבלה עם חברים בים, אנחנו אוכלים ושותים וחוזרים בשתיים בלילה הביתה.

מאז המלחמה האחרונה לא נכנסתי לים. לפני שנפצעתי ידעתי לשחות טוב מאוד, אחרי הפציעה לא ניסיתי לשחות. אם אני רוצה להיכנס למים אני חייב  להוריד את הפרוטזה ואז כולם יתחילו להסתכל עלי, לכן אני לא אוהב לשחות לא בים ולא בבריכה. האנשים מתייחסים אלי בכבוד רב, אבל בכל זאת הם מסתכלים ואני לא מרגיש בנוח עם זה. חברים שלי כל הזמן מעודדים אותי להיכנס לשחות איתם ואף דוחפים אותי לקום לשחות ולהיכנס למים, אבל אני לא מסכים.

الطقس حار جدًا في هذه الأيّام، درجة الحرارة في بيت حانون تصل 39 درجة مئويّة والرطوبة 80 بالمئة. نلزم بيوتنا حتّى الغروب بسبب الحرّ الشديد. البيت حار كذلك، ليس لدينا مكيفًا هوائيًا، نحاول أن نتدبّر أمرنا بالمراوح، لكن المراوح لا تعمل دائمًا بسبب انقطاع الكهرباء مرارًا. الكهرباء تتوفر 8 ساعات يوميًا، بشكل متواصل غالبًا، ثم 12 ساعة منقطعة. أحيانًا تتوفر الكهرباء ليلًا، وأحيانًا خلال النهار، لا أحد يستطيع أن يعرف.

حتى في الساعات الـ 8 التي تتوفر فيها الكهرباء، فيتخللها انقطاعات كثيرة. صباح اليوم، مثلًا، انقطعت الكهرباء وعادت قبل وقت قليل، ثم انقطعت مرة أخرى والآن عادت. الحالة صعبة جدًا مع هذه الانقطاعات بحالة الطقس هذه.

احاول أن أشغل نفسي اثناء انقطاع الكهرباء. بساعات المساء اذهب للعب الورق مع اصدقائي، وحين يحدث ذلك صباحًا انام أو اتجول في الحيّ تحت البيت مع اصدقائي والعب معهم.

العطلة الصيفيّة كادت تنتهي. احب أن اقضي العطلة مع اصدقائي، وهناك الكثير من الأماكن للتنزّه، مثل المطاعم، حديقة الحيوانات وما إلى ذلك، ولكنّي احب البحر أكثر من كل شيء آخر. انا اذهب إلى هناك مع اصدقائي. البحر ليس بعيدًا، ساعة واحدة مشيًا على الأقدام، اما بالسيارة فربع ساعة. استمتع بشاطئ البحر مع اصدقائي، نأكل ونشرب ونعود إلى البيت الساعة الثانية بعد منتصف الليل.

منذ الحرب الأخيرة لم ادخل الماء. قبل أن اصاب كنت اسبح بشكلٍ جيد جدًا، بعد أن أصبت لم أجرب أن أسبح. إذا كنت أريد الدخول إلى الماء فعليّ أن أنزع الرجل الاصطناعيّة، ثم سيبدأ الجميع بالنظر إليّ، لذلك فأنا لا احب أن أسبح لا في البحر ولا في المسبح. الناس يحترمونني، ولكنهم مع هذا ينظرون إليّ وأنا لا أشعر بالراحة. اصدقائي يشجّعونني دائمًا أن ادخل وأسبح معهم، وأحيانًا يدفعونني بالقوّة لأدخل الماء، لكنّي أرفض.

The weather these days is terribly hot. Temperatures in Beit Hanoun climb up to 39 degrees, with 80% humidity. It’s so hot outside that we shut ourselves in at home until sundown. It’s hot inside as well; we have no air conditioning, so we try to make do with the fan. But the fan, too, doesn’t always work, due to the numerous power outages. We have electricity for eight—usually straight—hours, then 12 hours with no supply.  Electricity sometimes comes on during the day, sometimes at night; there’s no telling in advance.

Even those eight hours of electricity are sometimes filled with many interruptions. This morning, for example, the electricity went out, came back a short while ago, then there was another interruption, and now we have electricity. In this weather, it’s very hard with all these interruptions.

I try to occupy myself, and when the power goes out during the evening hours, I go to play cards with friends, and when it happens in the morning, I go to sleep or sit under a house in the neighborhood and play with friends.

Little is left of the summer holiday. I like to spend the holiday with my friends. There are lots of places to hang out, like restaurants, the zoo, and others, but my favorite is the beach. I go there a lot with my friends. It’s not too far, about an hour’s walk, but fifteen minutes by car. I hang out with my friends on the beach; we eat and drink and get back home at two after midnight.

Since the last war, I didn’t go into the sea. Before my injury, I could swim very well. After the injury, I never tried swimming. If I wanted to take a dip, I’d have to remove my prosthesis, and then everyone would start staring at me, which is why I don’t like to swim, not in the sea nor in the swimming pool. People treat me with a lot of respect, but they still look at me and that makes me uncomfortable. My friends keep encouraging me to get in and swim with them, and even push me to stand up and get in the water and swim, but I refuse.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS

%d bloggers like this: