שערי העולם ננעלו | World has closed its doors | شعرت أن ادنيا أغلقت أبوابها في وجهي

Mansour Avatarמנסור עוד ח’ליל ע’בן, בן 51, כותב מבית להיא. ב-17 ביולי 2014, ביום חמישי בשעה שמונה בערב, ישב מנסור עם משפחתו בחצר ביתו לאכול את ארוחת האיפטאר שלאחר הצום בחודש הרמדאן. מיד לאחר שסיימו את הארוחה נפל טיל “אזהרה”, על בית סמוך. כל בני המשפחה נכנסו לתוך הבית, אך מנסור נשאר בחצר ונפגע מהטיל הנוסף. מנסור נישא על ידי שכניו אל האמבולנס שלא הצליח להתקרב לביתו. בבית החולים שיפאא, קטעו את רגלו השמאלית מהירך, ואת ידו השמאלית מהמרפק וטופלה פציעתו בחזה. לתיאור המלא בעברית > english > العربية >

אין בעולם אב שאיננו דואג לפת לחם לילדיו, אך כאן בעזה השגת פת לחם כרוכה בדאגה רבה, שכמוה כסיוט.
עד שנת 2004 עבדתי בתוך שטח ישראל והיה ביכולתי להשיג מזון לי, לתשעת ילדי ולאשתי, אך מאותה שנה והלאה לא השגתי רשיון עבודה ונמנע ממני להמשיך בעבודתי. חשתי כי שערי העולם ננעלו בפני ונכנסתי למצוקה קשה, במיוחד בהיותי המפרנס היחיד של משפחתי.

כשהבנתי כי לא אוכל לשוב לעבודתי הקודמת, קניתי עגלה לממכר ירקות ומאז, זוהי עבודתי. הסתפקתי במועט, אך תודה לאל דאגתי להשכלת בנותי ואפילו להשכלתן האקדמאית, על אף התנאים הקשים.

באה המלחמה וחיסלה אותנו לגמרי. נפגעתי ואבדתי את ידי ורגלי ואינני מסוגל לחלוטין לצאת לעבודה. אנו חיים היום על תמיכות כספיות שאין בהן די כדי לממן חלק מזערי מצרכי משפחה שהגדול שבילדיה הוא בן 15.

אינני רוצה לחיות כך. אני מקווה להשיג פרוטזות מתקדמות שיאפשרו לי לשוב לעבודתי הקודמת, ולו גם באופן חלקי. האם זהו חלום גדול כל כך?


لا يوجد اب في العالم لا يقلق على لقمة عيش اولاده، لكن هنا في غزة توفير لقمة العيش همّ كبير أشبه بالكابوس.
حتى عام 2004 كنت أعمل في داخل إسرائيل، كنت قادراً على توفير قوتي وقوت أولادي التسعة وزوجتي ربة المنزل، لكني منذ ذلك الحين لم أحصل على تصريح عمل، وحرمت من الاستمرار في عملي، شعرت أن ادنيا أغلقت أبوابها في وجهي وضاقت حالي عليّ كثيراً، خصوصا أنني المعيل الوحيد للعائلة.

حين أدركت أن عودتي لعملي باتت مستحيلة اشتريت عربة لبيع الخضار، ومنذ ذلك الوقت وأنا أعمل عليها. رضيت بالقليل ولكني الحمد الله علمت بناتي وأدخلتهن الجامعات رغم صعوبة الظروف. جاءت الحرب وأنهتنا كلياً فإصابتي التي أفقدتني يدي وساقي منعتني تماماً من الخروج إلى العمل.

لقد باتت حياتنا اليوم معتمدة على المساعدات المالية كلياً، هذه المساعدات لا تكفي لسد جزء بسيط من احتياجات أسرة أكبر أبنائها لم يتعد عمره خمسة عشر عاما. لا اريد أن أعيش بهذه الطريقة، أتمنى الحصول على أطراف صناعية تعمل بالنبض تمكنني من العودة ولو بشكل جزئي لعملي السابق. هل هذا حلم كبير؟


There is no father in the world who isn’t worried about the sustenance of his children. However, earning a living here in Gaza is a major concern. It is like a nightmare.Until 2004, I used to work inside Israel. I was able to make a living and support my nine children, my wife and myself. However, Ever since I have not obtained a work permit and I was denied access to my work. I felt that the world has closed its doors to me. I have been living in great hardship, especially as I am the only provider for my family.

When I realised that it was impossible to get back to my work, I bought a wagon to sell vegetables. Since I bought it, I have used this wagon to earn my living. I am satisfied with the little income I make. Thank God. In spite of harsh conditions, I managed to educate and get my daughters to universities. The war destroyed us completely. My injury cost me my arm and leg, so I have been completely incapable of getting out and accessing my work.

Today, we are entirely depend on financial aid. However, this assistance only suffices to meet a small portion of my family’s needs, the eldest member is my 15 year old son. I do not want to live like this. I wish I could have prosthetic limbs to help me resume my work – even partially. Is this an unrealisable dream?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS

%d bloggers like this: