עזה, סלובניה | Gaza, Slovenia | قطاع غزة, سلوفينيا

Kareem Avatarכארים עומר מחמד נופאל, בן 15, כותב מבית חאנון. כארים, בן 15, הוא תלמיד כיתה ט’ מבית חאנון, בצפון רצועת עזה. בית משפחתו של כארים בשכונת אבראג’ אל עוודה, היה בקו האש ולכן עם תחילת ההפגזות עברה המשפחה לבית באיזור בטוח יותר בשכונה. ב-21 ביולי 2014, ביום שני, נאלצו כארים, יחד עם שתי אחיותיו ואביהם, לחזור לבית המשפחה כדי להביא מזון. בעת שהייתם בבית נפל הטיל הראשון. כשברחו וניסו לצאת מהבית נפל הטיל השני שרסיסיו פצעו את כארים. כארים פונה באמבולנס לבית החולים שיפאא, שם קטעו הרופאים את כף רגלו השמאלית. לתיאור המלא בעברית > english > العربية >

קיבלתי טיפול בבית חולים בסלובניה, הייתי שם חודש ושבוע. נסעו איתי עוד שני בחורים, אחד בגיל שלי והשני קטן ממני בשנה. נסע איתנו גם רופא מעזה. הייתי שם לבד בלי אף מלווה מהמשפחה שלי. מאוד התגעגעתי אליהם, דיברתי איתם כל יום בפייסבוק. היה איתי טלפון נייד שלקחתי מעזה ובחדר שלי בבית חולים היה מחשב. אני והבחור בגילי היינו באותו חדר, והבחור שקטן ממני בשנה היה בחדר אחר עם הרופא המלווה מעזה.

הרופאים היו מאוד נחמדים אלינו, הם צחקו איתנו וטיפלו בנו היטב. היו שם עוד שני בחורים מסוריה. אחד מהם הוא וואיל, אימא שלו מסלובניה ואביו מסוריה. הוא ביקר אותנו כל יום בבית חולים, לימד אותנו מילים באנגלית וכך הצלחנו לתקשר עם הסלובניים. בנוסף לכך הוא לקח אותנו במכונית שלו לטיולים בעיר כל שבוע. הבחור השני, עבד בבית החולים וביקש אישור מהמנהל להוציא אותנו מהבית חולים באופן קבוע בכל יום ראשון וככה בכל יום ראשון יצאנו במכונית של הבית חולים לטיול בעיר.. הלכנו לים, לפארק וראינו גינות יפות..

היו שם עוד שני מתנדבים סלובניים, בחור ובחורה. את הבחור הכרנו בחצי החודש הראשון, הוא הגיע כל יום או כל יומיים לשחק ולדבר איתנו, שיחקנו הרבה כדורגל וכדורסל. את הבחורה הכרנו רק ביום האחרון..

מאוד אהבתי את האוכל בסלובניה, הוא מאוד שונה מהאוכל בעזה. האוכל בסלובניה היה מאוד טעים ובעיקר בריאותי. בסלובניה עשיתי טיפולים פיזוטרפיים והרכבתי פרוטזה, בהתחלה הייתי צריך ללכת עם שתי קביים ולאחר מכן עם אחת ולבסוף רק עם הפרוטזה. היום אני מתמודד היטב עם הפרוטזה, אני יוצא עם חברים, הולך לבית ספר…

כשחזרתי לעזה מאוד התרגשתי ושמחתי לפגוש את ההורים והמשפחה שלי. אני מאוד מתגעגע לסלובניה ורוצה לחזור לשם, ההבדל בין עזה לסלובניה הוא עצום, הכל שם יותר טוב! אני עדיין בקשר עם האנשים שהכרתי בסלובנייה יש לי את כולם בפייסבוק.

تلقّيت علاجي الطبّي في سلوفينيا، مكثت هناك شهر وأسبوع وقد سافر معي شابّان، الأوّل بذات سنّي والثاني أصغر منّي بسنة واحدة. كذلك رافقنا طبيب من غزّة. كنت هناك وحدي دون مرافقةٍ من العائلة. اشتقت إليهم كثيرًا، تحدّثت معهم يوميًا عبر فيسبوك. كان لديّ هاتف نقّال أحضرته معي من غزّة، وفي غرفة المستشفى كان لدي حاسوب. أنا والشاب الذي بسنّي مكثنا في غرفة واحدة، بينما الشاب الأصغر منّي بسنة واحدة مكث مع الطبيب المرافق في غرفة أخرى.

كان الأطباء بغاية اللطف معنا، ضحكوا معنا واعتنوا فينا كما يجب. كان هناك شابّين آخرين من سوريا. واحد منهم اسمه وائل، والدته من سلوفينيا ووالده من سوريا، وكان يزورنا كلّ يوم، علّمنا كلمات باللغة الانجليزية لنتمكن من التواصل مع السلوفينيين. كلذلك، أخذنا وائل بسيارته لنتنزّه في المدينة كل أسبوع. أما الشاب السوريّ الآخر فقد كان يعمل في المستشفى، وطلب من مدير المستشفى تصريحًا ليخرجنا من المستشفى بشكل ثابت كل يوم أحد، وهكذا كنّا كل أسبوع نخرج بسيارة تابعة للمستشفى لنزهة في المدينة.. ذهبنا للبحر، للمتنزّه، وشاهدنا حدائق جميلة.

كان هناك متطوعين سلوفينيين، شاب وفتاة. تعرّفنا على الشاب في منتصف الشهر الأوّل، زارنا كل يوم أو كل يومين، لعب معنا وتحدث معنا، لعبنا معه كرة قدم وكرة سلة. وتعرّفنا على الفتاة في اليوم الأخير.

أحببت الأكل في سلوفينيا، انه مختلف جدًا عن الأكل في غزّة. الأكل في سلوفينيا كان لذيذًا، والأهم أنه صحيّ. في سلوفينيا خضعت لعلاج فيزيوثيرابي وتم تركيب الرجل الاصطناعيّة لي، في البداية كان عليّ أن أسير على عكّازين، ثم على عكاز واحد، ثم صرت أستطيع المشي على الرجل الاصطناعيّة. اليوم، انا اتعامل مع الرجل الاصطناعية بشكل جيّد، أخرج مع اصدقائي، أذهب إلى المدرسة.

حين عُدت إلى غزّة انفعلت وفرحت بلقاء أهلي وعائلتي. أشتاق إلى سلوفينيا، أريد العودة إلى هناك، الفرق بين غزة وسلوفينيا هائل، كل شيء أفضل هناك! وأنا لا زلت على علاقة طيّبة مع الكثير من الناس الذين التقيت معهم هناك، وهم أصدقائي في فيسبوك، كلهم.

I was treated at a hospital in Slovenia, where I spent five weeks. Travelling with me were two other guys: one my age, and the other—one year younger. We had a physician from Gaza travel with us. I was there alone, with no one from my family to accompany me. I missed them greatly, and talked to them on Facebook daily. I had a cellphone I brought along from Gaza, and my hospital room had a computer in it. I and the boy my age were in the same room, and the younger boy was in another room with the escorting doctor from Gaza.

The doctors were very nice to us. They kidded around with us and treated us well. There were two other guys there from Syria. One of them was Wael, whose mother is from Slovenia and father from Syria. He visited us at the hospital every day and taught us words in English, which made it possible for us to communicate with the Slovenians. In addition to that, he also took us in his car on tours around the town every week. The other guy worked at the hospital and asked the manager for permission to take us out of the hospital every Sunday, and so every Sunday we were taken in a hospital car for an excursion around town… We went to the sea, to the park, and we saw beautiful gardens…
There were also two Slovenian volunteers there, a guy and a girl. We got to know the guy during the first two weeks. He came in every day or two to play and chat with us. We played a lot of football and basketball. The girl, we were introduced to only on the last day…

I loved the food in Slovenia. It’s very different compared to the food in Gaza. It was very tasty, and especially healthy. In Slovenia, I underwent physiotherapy and was fitted with a prosthesis. At first, I had to walk with two crutches, then with one, and finally using only the prosthesis. Today, I handle the prosthesis well, I go out with friends, go to school…
On my return to Gaza, I was very excited and happy to meet my parents and family. I seriously miss Slovenia and want to go back there. The difference between Gaza and Slovenia is huge; everything there is better! I’m still in touch with the people I met in Slovenia, and have them all on Facebook.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS

%d bloggers like this: