במקום היופי והאהבה שהיו פעם, נותרו רק הרס ושנאה | all that remains is destruction and hatred | هذه ليست حياة، هذا صراع للبقاء

Gazan girl injured. photo by AP Press.

Hatem Mussa Avatarאסראא אל-נמלה, בת 20, כותבת מרפיח. אסראא, בת 20, נפצעה ישירות מטיל בבוקרו של ה-1 באוגוסט 2014 ברפיח, המכונה ״יום שישי השחור״. היא ברחה מדירתה יחד עם בני משפחתה לאחר שטיל פגע בחדר המדרגות של הבניין בו הם גרים. מספר דקות לאחר מכן טיל של מטוס ללא טייס פגע בהם ובדיירים נוספים. אסראא שהיתה בחודש הרביעי להריונה סבלה מפציעות מרובות. היא הפילה את העובר, שתי רגליה נקטעו מעל הברך והיא סבלה מכוויות בגבה. לתיאור המלא בעברית > english < arabic >

חודש הרמדאן הסתיים לא מזמן, והוא מזכיר לי את המלחמה. מאז שהייתי בת 10, צמתי במהלך החודש. אימי הרשתה לי ב-10 הימים הראשונים לצום עד הצהריים ואז הייתה אומרת לי שמספיק ושצריך לאכול. בעשרה ימים שאחרי צמתי עד אחה”צ, ובעשרת הימים האחרונים צמתי עד השקיעה, כמו ילדה גדולה. שהצלחתי לעשות את זה, שמחתי. אבל אז הייתי עוד ילדה קטנה.

אני מרגישה יותר טוב בימים האחרונים אבל לא אשקר, לפעמים אני מאחלת לעצמי מוות. אולי אם הייתי מתה במלחמה, לא הייתי גורמת להוריי את כל הייסורים האלה.

אני נזכרת בימים שכולנו התאספנו, אני, בעלי, וכל משפחתו ברמדאן אחרי הצום ישבנו ביחד בחצר הבית. היינו קשי יום, לא היה לנו כסף אבל היינו נהנים ללכת ביחד ברחוב אחרי הארוחה. לפעמים היינו לוקחים את הילדים אתנו, וקונים לכל אחד חטיף שוקולד קטן. אלו זמנים שחלפו והרמדאן הזה בא לבוש שחור.

עזה היפה של פעם, כולם עדיין רוצים לבוא אליה, לא יודעים שבמקום היופי והאהבה שהיו פעם, נותרו רק הרס ושנאה. פה כבר לא חיים, פה רק שורדים.

شهر رمضان الذي انتهى مؤخرا يذكّرني بالحرب. منذ كنت في سن العاشرة وأنا أصوم طوال الشهر. في الأيّام أوّل 10 أيّام في رمضان سمحت لي أمّي بأن أصوم حتّى الظهر، بعدها كانت تقول لي أن ذلك يكفي وأني عليّ أن آكل. في الأيام العشرة التالية صُمتُ إلى ما بعد الظهر، وفي الأيّام العشرة الأخيرة صمت حتّى الافطار، مثل صبيّة كبيرة. عندما فعلت ذلك كنت أشعر بفرحة كبيرة. ومع ذلك، فقد كنت طفلة صغيرة في حينها.

تحسّن شعوري في الأيّام الأخيرة، لكنّي لن أكذب – أحيانًا أتمنّى لنفسي الموت. ربما، لو متّ في الحرب لما سببت لعائلتي كلّ هذه العذابات.

أتذكر تلك الأيّام حين كنّا نجتمع، أنا وزوجي وعائلته في رمضان بعد الافطار، نجلس معًا في ساحة البيت. كانت حالتنا الماديّة صعبة، لم يكن لدينا المال الكافي، لكننا كنّا نستمتع بالتنزّه معًا في الشارع بعد الافطار. أحيانًا كنّا نصطحب أطفالنا معنا، ونشتري لهم حلويات أو شوكلاطة. هذه أيّام مضت، ورمضان الحاليّ يحضر اليوم متشحًا بالسواد.
غزّة الجميلة، تلك التي يريد الجميع زيارتها، لم تعد كما كانت. لا يعرف الناس أن الجمال والمحبّة التي عمّت غزّة في السابق لم يبقى منها الا الهدم والكراهيّة. هذه ليست حياة، هذا صراع للبقاء.

The month of Ramadan has recently ended. For me, it has brought back memories from the war. I started fasting during the month of Ramadan since I was ten. Over the first ten days, my mom let me fast until noon, and would then tell me that that was enough and that I now needed to eat. During the next ten days, I fasted until the afternoon, and in the final ten days I fasted till sunset, like a big girl. I was happy to have made it. But I was still a little girl back then.

I feel better these last few days, but I’m not going to lie: I sometimes hope to die. Perhaps if I had died during the war, I would have spared my parents all this anguish.

I remember the times when we all used to gather, I, my husband and his whole family at Ramadan, after the fast, and sit in the yard. Our life was hard, we had very little money, but we enjoyed walking together down the street after the meal. We would sometimes take our kids along and buy each of them a small chocolate snack. Those days are gone, and this last Ramadan has come dressed in black.

The once-beautiful Gaza, everyone still wants to go there, unaware that instead of the beauty and love that once were, all that remains is destruction and hatred. There’s no life here anymore, just survival.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Basic HTML is allowed. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS

%d bloggers like this: